De blogborrel was leuk. En gezellig. En lekker. En aangenaam.
Meer kan je bijna niet wensen.
In 22b, 'zoet zout en zo', kwamen 19 bloggers en twitterati samen om gezellig wat te kletsen en te genieten van het heerlijke eten.
Enkele maanden geleden had ik op een avondwandeling dit 'pareltje' ontdekt. In het steegje naast de inrit van het Sint-Vincentiusziekenhuis (Antwerpen) werd een nieuwe aangename plek klaargestoomd waar je zowel hartige zaken als lekker zoete gebakjes kan vinden. Alles uiteraard in huis gemaakt. Je kan de zaken zelfs 'take away' nemen, of bestellen voor een feestje en zo. Het grote voordeel uiteraard van een zaak die runt met de eigenaar.

Lees meer...

Een paar weken terug krijg ik een lijstje van Human Resources. Dit lijstje is een opsomming van symptomen die je in het oog moeten houden om stress te herkennen bij je medewerkers. Groot was mijn verbazing dat een hele hoop punten op ons van toepassing waren. Allé, er wordt bij ons aan gewerkt en hopelijk gaan we niet ten onder aan de stress. Hoe herken je nu chronische stress bij jezelf en je medewerkers? Wel, kijk even verder.

Lees meer...

Herinneringen bekeken door de bril van vandaag, zijn geen herinneringen meer.
Ze zijn verbloesemd, of worden donkerder gemaakt, gewoon door de stemming waar we in zijn.

Herinneringen zijn trouwens nooit juist.
Je kan je nooit exact inbeelden hoe alles toen was, hoe je je voelde, wat je dacht op dat eigenste moment. Veel hangt af van de hele context toen op dat moment. En zelfs met het beste geheugen van de hele wereld, kan een mens dit niet reproduceren, me dunkt.

Lees meer...

Het is lente. Rondom ons huis is alles groen. Van licht, teer doorschijnend, tot diep donker, intens fluwelig groen.
Rozenknoppen staan op ontluiken, de frambozenstruiken beloven een goede oogst als het niet zo’n natte zomer wordt als vorig jaar en de appelbloesem heeft de bloemen al ingeruild voor kleine vruchtjes. De weilanden die ons erf omzomen staan vol met wilde zuring en boterbloemen, een vlier laat haar schermen wit kleuren.

Lees meer...

Ooit gaf ik aan een lief 5 lege glazen potjes mee voor tijdens een reisje zonder mij. Bedoeling was dat hij er voor elk van zijn zintuiglijke waarnemingen iets zou insteken als herinnering aan de reis en opdat ik er ook een beetje van zou kunnen meesnoepen.

Lees meer...

Hebt u ook gemerkt dat er minder auto's op de baan zijn? En daardoor minder files?
Ik merk de laatste tijd dat het vooral op de Ring rond Brussel zo vlot rijden is. Ik vertrek nochtans steeds op hetzelfde uur, neem dezelfde weg en kom nu zeker 10 minuten sneller op kantoor dan 6 maanden geleden. Misschien is het wel te wijten aan de crisis, en zijn er minder vrachtwagens op de weg. Ofwel heb ik puur geluk dat ik een route volg die om één of andere bizarre reden minder populair is dan de andere.

Lang was ik een man zonder doel voor ogen
Kuieren langs de straten en niet weten waarheen
Ach wat konden de dagen mij nog schelen
Ik was een man zonder zorgen en vrij als geeneen

Lees meer...

Wij roodharigen hebben een soort onuitgesproken, geheim verbond. Het is nooit benoemd of, voor zover ik weet, beschreven, maar het is er wel en het bestaat. Misschien hebben alle zogenaamde 'minderheden' dat wel en is er een vanzelfsprekend verwantschap in een deel van het 'zijn'. Ik weet het niet, maar zie wel dat er bij roodharigen ook andere opvallende overeenkomsten zijn. Er zijn bijvoorbeeld nogal wat beroemde komische redheads zoals Danny Kaye, Lucille Ball, Pipi Langkous, Annie, de broers George en Fred uit Harry Potter en André van Duin.

Lees meer...

'Forrest, droom je wel eens over wie je zal worden?'
'Wie ik zal worden? Blijf ik dan niet mezelf?'

Uit de film: Forrest Gump

Waarom wordt er op tenderfeelings eigenlijk nooit gesproken over politiek of religie?
Niet dat al veel mensen mij die vraag gesteld hebben. Niemand zit daar per se op te wachten.
Maar omgekeerd heb ik op de 6 jaar dat TenderFeelings in de lucht is (ongeveer 7000 artikels) al 3 keer een artikel teruggestuurd naar de auteur. Onlangs las ik op de blog van Flexanium de perfecte beschrijving van waarom ik het niet doe.

Lees meer...