Voor iemand zoals ik die bitter weinig afweet van koken, is Komen Eten (op VT4) een goed programma. Elke week zijn er vier of vijf nieuwe deelnemers, die het gedurende die week tegen elkaar opnemen. Zo is er elke dag één van hen gastheer, en moeten de andere kandidaten de gastheer punten geven.
Deze weken staan in het teken van onverwachte veranderingen. Spelingen van het lot, soms te vreemd voor woorden. Ze volgen elkaar in snel tempo op. Er ontstaat organisatorisch een chaos en dan heb ik het niet over de emotionele drukte die deze wendingen met zich mee brengt.
Het lijkt wel of iedereen tegenwoordig een profiel heeft op Facebook. Totaal geen erg uiteraard. Maar hoe meer mensen er online zijn, hoe meer kans er ook is dat mensen sterven.
En wat doe je dan met dat profiel van een overleden persoon?
Goed aangeschoten gaf hij haar een flinke por in haar zij. "Zeg, meistje, goe gedoan, é, zeg, ´t es e goe fjeeste. Ma godverdomme; ´t es toch zwo spitig da joen voadere der nie-en bie meer es". "Ek mis em toch zulle, min broere, mine kameroad, minen béste moat... ah...dju toch, tju toch...en a´k em ton zien up ne foto, dan wor min arte toch week, zulle! "
Vorige week kreeg mijn vrouw een aanslagbiljet. Of ze aub 2000 euro wilde betalen aan de RSZ omdat ze de vorige twee jaar als mijn "Meewerkende Echtgenote" (MWE) zou gefungeerd hebben. Grote paniek hier, want waar vind je 2000 euro als je dit helemaal niet verwacht.
Ik staar
naar de deur
en lach,
Vervolgens
een blik
via de klok,
over de muur
naar de telefoon:
NIETS...
Daar liggen ze. Half verstopt achter een boom. Twee lege flessen Gin. Alsof er iemand is die dat überhaupt lekker vindt. Even verderop liggen er nog meer. Eveneens achter een boom of half ingegraven. Hier kwam hij namelijk altijd stiekem drinken. Of liever: huilen, drinken en vergeten, verdringen of 'verdrinken'. Alain is hier meerdere malen naar toe gevlucht. Op momenten dat het thuis te chaotisch werd met zijn drie zussen en vier broers. Dan werd hij onrustig en kneep hij er tussenuit.
Je kunt wel roepen dat je op het juiste spoor zit, maar daar heb je niks aan als de trein stilstaat.
Onbekend
Op het einde van de zomer genoten we nog één keer van een heerlijke zomeravond, en dit samen met Inge en Steven, die ook kunnen genieten van knappe jazz. We hadden ons dochtertje mee en maakten gebruik van de oordopjes die tegenwoordig verplicht beschikbaar moeten zijn op concerten. Normaal mag het geluid niet luider zijn dan 90db, maar ik kan me niet voorstellen dat ze op Rock Werchter of Graspop de volumeknop niet op 11 zetten 
Zelf schrijven op Tender Feelings? Word gastschrijver en publiceer je berichten op onze site.
Recent comments