
Het is ons gelukt !
"Mama, we hebben een verrassing voor je" roepen mijn kinderen.
Het zijn 2 vrolijke meiden van 7 en 9 jaar.
Ze komen enthousiast de keuken ingelopen.
"Je moet je ogen dicht doen anders zie je het meteen", roept Nikita, de jongste van het stel.
Met mijn ogen dicht laat ik me naar de huiskamer leiden.
Ik hoor Kimberly zeggen: "nu mag je ze open doen mam".
Er was eens een jongen. Een jongen met een droom.
Een droom om iets te doen. Een droom om iets mee te maken. Iets anders dan anders. Iets anders dan anderen.
Hij droomde andere dromen dan de vrienden die hij kende.
Hij droomde van grote dingen. En hij droomde van kleine dingen.
Hij droomde zowat elke dag over dingen.
Zijn dromen werden 'maf' genoemd.
Maar hij vond zijn dromen helemaal niet zo maf.
Tijdens een vakantie kijk je anders naar de omgeving. Je bent iets alerter en je staat open voor andere dingen. Meestal zijn het kleine dingen die opvallen, zelfs onbenulligheden. Zaken die je, achteraf gezien, ook in België ziet. Ik heb in Frankrijk kennis gemaakt met enkele leuke dingen en opnieuw kennis gemaakt met wijn.
Dit wordt de kortste titel van een artikel ooit. Ken je de serie uit 1983 en 1984? Wel dit is een remake hiervan. Met betere special effects, een iets moderner verhaal en een rotvaart. Terwijl je in de oude reeks enkele afleveringen moest wachten voor je wist wie "V" precies zijn, weet je dit nu al in de eerste aflevering, deze aflevering sluit zelfs af met "the Fifth Column".
Foodfestival.be is een nieuwe community website voor fijnproevers. Met een makkelijke zoekopdracht vindt u snel en eenvoudig het meest geschikte restaurant, of de ideale brasserie, traiteur, thuiskok, ...
Klinkt goed, al hebben we natuurlijk al Resto.be en weet ik niet echt wat de toegevoegde waarde zal zijn van deze nieuwe website. Misschien het feit dat je er ook traiteurs en thuiskoks vindt?
"Winterblues" Was dat het juiste woord voor het onbestendige gevoel dat al weken om haar schouders hing als een te grote jas? Was dat een omschrijving van de troosteloze vermoeidheid die ze dagelijks opnieuw doorworstelde?
"Winterblues" Was dat wat haar deed huiveren bij het idee dat het pas november was en dat de kou, de nattigheid en de grauwheid nog tot maart zou voortduren? Wat haar liet slapen, nachten van negen of tien uur deed maken zonder dat ze uitgerust wakker werd? Zorgden die "winterblues" ervoor dat ze zich nutteloos, nietszeggend en even grijs als de atmosfeer buiten voelde?
Patrick en de kinderen begonnen zich net te schikken in hun lot voor de komende tijd, toen het nieuws over de aanslagen en gijzelingen in Bombay het westerse journaal bereikten. Het was voor hen een ware ommekeer geweest de voorbije dagen. Ze hadden samen dingen gedaan wat ze de laatste jaren of zelfs nooit tevoren gedaan hadden: samen op nachtwandeling met de zaklampen, een avondje film kijken met de super krachtige projector vanop Patrick´s werk.
Ik weet ondertussen hoe je ruikt en hoe je smaakt. Zelfs als je pas gesport hebt ruik ik je graag. Uiteraard liever als je nadien gedoucht hebt, maar ook als je nat bent van het zweet.
Ik weet hoe je slaapt. In welke houding je ’s nachts ligt nadat je al een paar uurtjes in slaap gesukkelt bent. En ik weet welk geluid je maakt als ik bij je in bed kruip en mijn armen om je heen sla. Als ik nog even je blote rug streel onder je pyjama dan kreun je eventjes. Ook al weet ik dat je heel diep slaapt en dat je er de volgende dag niets meer van weet.
Lees verder op Everything is a Story
Recent comments