

No-nonsense, rechtdoor zee, ouderwets goede, niet het moeten hebben van actiescenes-film. Niets meer en niets minder. Geen excuses in het scenario. Goeie cast en zalige quotes.


No-nonsense, rechtdoor zee, ouderwets goede, niet het moeten hebben van actiescenes-film. Niets meer en niets minder. Geen excuses in het scenario. Goeie cast en zalige quotes.

Het 'grote verhaal' is gekend. Er gebeurt een bomaanslag in Londen. In deze film volgen we de zoektocht van een moeder en een vader naar hun kinderen, waarvan ze niets meer gehoord hebben sinds die bewuste aanslag. Heel langzaam komen pijnlijke zaken naar boven, en geen van beiden kan zich daar makkelijk bij neerleggen. De film duurt maar 1u27 en toch had ik het gevoel dat er een paar minuten teveel waren.

'Oei nu moeten we acteren'. Dat gevoel had ik bijna continu. 'Save the Last Dance' heb ik heel graag gezien (zelfs al 3 keer), maar dit prentje was toch echt van een ander allooi.
Zelfs de dansscènes konden mij absoluut niet overtuigen.
Dat je je dromen achterna moet gaan en je niet mag laten tegenhouden door een paar praktische bezwaren, werd er een klein beetje te hard ingedramd.
Dat ons 'koppeltje' niet hupsakee met elkaar onder de lakens dook, en zelfs over die eerste kus heel lang deed, dat kan ik echter wél appreciëren. Dat geeft het een klein beetje meer aanvaardbaarheid mee.


Ik heb het boek niet gelezen. Als ik echter de commentaren lees op filmfora, dan kan ik me ontzettend goed voorstellen wat ze bedoelen met 'een eendimensionale verfilming van een heel intrigerend verhaal'.
Deze film volgt het boek blijkbaar minutieus (nogmaals, ik kan niet vergelijken) en dat is zelden een goed idee. Bewegend beeld kan zoveel meer aan een verhaal toevoegen, terwijl een boek juist veel meer tijd geeft aan een verhaal om zichzelf te vertellen.
Ik had op het einde inderdaad ook vaak het gevoel 'is het nu nog niet gedaan'. 'k Had ondertussen immers door waar het naartoe ging.

Op de laatste avond ben ik deze film kunnen gaan zien in UGC. Ik had een vermoeden dat het iets voor mij zou zijn. En ik kreeg gelijk.
Dit is mijn genre film, mijn genre verhaal.
Je weet dat alle kleine verhalen met elkaar te maken hebben, en toch duurde het redelijk lang eer ik een eerste 'maar natuurlijk' gevoel had. Leuk!

Op 9 juli 2004 beweerde een jonge Franse vrouw dat ze op de trein was aangerand door een groepje allochtonen. Achteraf bleek ze de politie een leugen op de mouw te hebben gespeld. Dit fait-divers groeide uit tot een gigantisch mediaevenement, veroorzaakte een storm in de Franse politiek, en nestelde zich voorgoed in het collectieve geheugen van onze zuiderburen.
Geschokt door de deining die dit verhaal teweegbracht, werd deze film gemaakt waarin de regisseur de voorgeschiedenis en de gevolgen van haar leugen uit de doeken doet.


Het gevaar met waargebeurde films over de oorlog, is dat zowat iedereen de afloop kent.
In Valkyrie wordt Tom Cruise echter zo strak geregiseerd en het verhaal met zoveel suspense verteld, dat je tot het einde toe benieuwd bent naar de afloop. Dit verhaal gaat dan wel over een minder gekend 'akkefietje' in het geheel, toch weet iedereen hoe de oorlog afgelopen is. De spanning was er niet minder om.

Deze film is dan wel geregisseerd door Gus Van Sant, toch is het geen echte Gus van Sant geworden. Dat is goed voor diegenen die niet van zijn stijl houden. Voor de anderen is dat ook geen probleem omdat er hoe dan ook een leuke film uit voortgekomen is. En zelfs al gaat het over een periode in de jaren zeventig, ook in 2008 is dit thema jammer genoeg nog razend actueel.



Leonardo heeft een gezicht en een lijf voor dit soort films. De goeie slechte of de slechte goeie. Hij zit altijd serieus op het randje en hij doet dat in mijn ogen heel goed.
Meer van dit voor mij.



Als je de andere fims van de gebroeders Dardenne kon apprecieren, dan zal deze ook zeker in de smaak vallen. Voor mij was L'Enfant echter de eerste Dardenne die ik kon appreciëren. Deze Lorna had het zelfde effect op mij. Elke Dardenne film brengt een zelfkant van de maatschappij naar boven. Mensen die moeten leven zonder dat ze veel keuzes hebben. Deze keer is het een immigrante die probeert aan Belgische papieren te geraken, omdat ze samen met haar buitenlands lief een zaak wil openen.
Recente reacties