Ik heb me nu 14 dagen bezig gehouden met het uitdokteren van een plan. Een business plan.
Al veel langer had ik immers de droom om een co-workinggemeenschap op te zetten. Dat is een ruimte waar zelfstandigen en freelancers een werkplek kunnen huren, en zich verder geen zorgen hoeven te maken over koffie, water, vergaderruimtes, wifi en dergelijke meer.

Ze huren op maandbasis de mogelijkheid om een stoel en een tafel te gebruiken.
Al een jaar of twee speelt dat idee in mijn hoofd, maar 2 jaar geleden was Vlaanderen daar nog lang niet rijp voor. In Amerika rezen de eerste plekken uit de grond, maar in Europa had het nog geen voet aan de grond.
Vorig jaar ontstonden dan de eerste coworking ruimtes in Nederland.
Voor mij leek het nu dan ook het ideale moment om dat droomidee terug aan de werkelijkheid te toetsen. Want voor mij diende het niet enkel break-even te draaien, maar ook een loon op te brengen.
En aangezien een ruimte huren en in orde brengen toch wel een beetje investeringen met zich meebrengt, ben ik gaan rekenen.
Ik heb het idee binnenstebuiten en achtertevoren gedraaid. Maar ik kon er met de beste wil van de wereld geen winstgevend project van maken.
Sinds zondag - na een laatste gesprekje met mijn moeder en een paar 'verhalen uit de hel' over zelfstandig zijn en samenwerken later kan ik nu met een gerust hart besluiten : het was een fijn idee, maar ik leg het definitief aan de kant. De risico's zijn gewoon te groot en ik wil en ga die niet aangaan.