Sinds bijna twee maand woon ik in Antwerpen. Wat volgt is een "eerste indruk" van een Antwerpenaar die na 28 jaar buiten de stad te wonen, besloten heeft om terug thuis te komen in het hartje van het centrum van het ontstaan van de wereld. Effe serieus, Antwerpen is een wereldhaven, Antwerpen is een dorp, Antwerpen leeft en Antwerpen heeft een dierentuin.

Antwerpen is een wereldhaven.
Ik fiets graag, en ik fiets heel graag in Antwerpen. Behalve in de stad is het dus een uitdaging om rond te fietsen in de haven van Antwerpen. Ik poog zo dicht mogelijk tegen de kade te fietsen. In vogelvlucht is de haven (van Zandvliet in het Noorden tot aan het eilandje) een goeie 20 kilometer. Als je dus de kade volgt, en af en toe stopt om foto's te nemen en bootjes te kijken, dan besef je al vlug dat de hele haven niet in een dag te overfietsen valt. Het levert soms wel leuke foto's op in het jaar van het woelige Belgische water.

Antwerpen is een dorp.
Het stadscentrum is niet zo extreem groot, getuige het feit dat ik puur toevallig op twee weken tijd tweemaal Marleen tegen het lijf liep.

Antwerpen leeft.
Ook weer puur toevallig op een weekavond een beetje willekeurig gaan fietsen, blijkt dat je tango-dansers op de Kattendijk tegenkomt (wat een volk, wat een sfeer), dat er een openlucht theater bezig was aan de roeikom, dat er een kung-fu cursus op de Napoleonkaai gegeven werd...en ga zo maar verder. Overal in Antwerpen is er wel iets te doen!

Antwerpen heeft een zoo.
Als toemaatje nog even melden dat de pinguïns in de zoo met een ei zitten. Jawel, broedende pinguïns had ik nog nooit gezien. De rest in de zoo is uiteraard ook de moeite waard!