Het mooie aan kinderen is, is dat je minstens net zoveel van hen kunt leren als andersom. Als je er maar naar durft te kijken. In die zin is opvoeden een 'two way street' en geen eenrichtingsverkeer van ouder naar kind. De manier waarop je als ouder reageert op situaties of hoe je omgaat met de ontwikkeling van je kind zegt net zoveel over jou als dat het doet met de rest van het leventje van de kleine spruit.

Juist daarom is het zo belangrijk om kritisch naar jezelf en je eigen gedrag te kijken, want die verantwoordelijkheid draag je tenslotte wel; groeit het kind op met een stevige, liefdevolle basis waar hij of zij de rest van het leven iets aan heeft?
Zo werd ik onlangs weer eens geconfronteerd met mijn eigen houding binnen ons gezin en de relatie tot mijn zoon in deze. Boyd, zo heet de kleine-grote man, wilde rond een uur of vijf 's middags televisie kijken. En zoals hem dat is aangeleerd vroeg hij keurig of dit mocht. Ik vertelde hem dat ik dat niet nodig vond omdat hij ook al ruim een half uur achter de computer had gezeten en wij het niet gezond achten dat de kleine medemens al zoveel uur per dag stuurloos naar een scherm zit te turen. Aangezien Boyd ondertussen de gedenkwaardige leeftijd van twaalf jaar heeft bereikt en zijn opmerkingsvermogen begint uit te breiden, liet hij het niet bij deze afwijzing. Ik moest nogmaals haarfijn uitleggen waarom ik niet wilde dat hij televisie ging kijken en uiteraard ontstond er een discussie en de argumenten gingen over en weer.

Ik: "Het is niet goed voor je als je alleen maar naar zo'n scherm zit te kijken. Ga maar even iets anders doen"
Boyd; "Ik snap het niet hoor pap, ik heb toch ook mijn huiswerk gedaan en gelezen. Er komt een programma wat ik graag wil zien"

Ik: "Dat is dan jammer. Dan neem je dat maar op. Ik vind dat je best wat anders kunt gaan doen"
Boyd: "Tjonge he, wanneer mag ik dan teevee kijken?"

Ik: "Oh straks na het eten mag ie wel even aan"
Boyd: "Oh ja, dan gaan we zeker weer iets kijken wat jij leuk vindt. Waarom mag ik niet nu al kijken. Ik vind je echt flauw!"

Ik: "Tja Boyd, ik ben nou eenmaal je vader en moet jou opvoeden en het is gewoon niet goed als je zoveel kijkt"
Boyd/Spiegelkind: "Jaja, dus jij moet mij opvoeden. Nou dan word ik dus later net zo'n arrogante man die de hele avond alleen maar naar zijn eigen programma's zit te kijken"

Auw. Die deed pijn....