Ik loop nu al enkele weken met liedjes van Buurman in mijn kop, en moet zeggen dat ik ze heel sterk vind. Het was lang wachten op een groep die Gorki en Yevgueni kon opvolgen. En nu we nog een maand moeten wachten op de nieuwe van Yevgueni, is het aangenaam vertoeven met de mooie muziek en schitterende teksten van Buurman.
'ROCKY komt altijd terug' heet hun eerste CD en het is een dubbelaar geworden, waarvan plaat 2 bestaat uit instrumentals, sfeer- en filmmuziek.
Mijn favoriete song is "Pas 18".

Lees meer...

Voor kerstmis heb ik een cd gekregen van Sophie Auster. Waarschijnlijk is ze niet zo bekend, maar de muziek is wel best te pruimen. Een beetje melancholiek, ook wat tegendraads.
Haar debuutcd is een verzameling vertaalde poëzie van grootheden zoals Apollinaire, Eluard en Soupault.
Literaire liefhebbers zullen misschien geïnteresseerd zijn om te weten dat Sophie de dochter is van Paul Auster.

Sting heeft de liedjes van de 16de eeuwse componist John Dowland onder handen genomen. Het resultaat is een uur sobere en melancholische muziek waarbij enkel een luit en de stem van Sting te horen valt.
Voor liefhebbers van middeleeuwse muziek is dit een uitstekende plaat, maar ik was niet helemaal onder de indruk. Vooral de stem van Sting gaat na een tijdje vervelen. Als deze cd stukje voor stukje wordt aangeboden, dan smaakt hij wel, maar de hele hap

Lees meer...

Ik hou wel van een goede autobiografische film. Vooral als het op een interessante manier wordt aangebracht (zie bijvoorbeeld The King of Scotland) en als je dingen leert die je nog niet wist (bijvoorbeeld in het semi-historische Amadeus).
Maar La Vie en Rose faalt 2 maal, en het is steeds de schuld van de regisseur. Wat een interessant gegeven is (meisje groeit op in een bordeel en wordt wereldster) wordt op zo'n vervelende, saaie manier in beeld gebracht (bijvoorbeeld door gebruik van flashbacks waar deze helemaal niet nodig zijn, zelfs storen). De regisseur dacht het "saaie" aspect uit te schakelen door in Dogma-stijl de bordeelscenes te filmen. Als het de bedoeling was om zijn publiek ziek te maken, dan is hij daar in geslaagd...ik vond het erg storend.
En ten tweede moet zo'n film je een inzicht geven in wie Piaf nu eigenlijk was. Wel, ook daar faalt hij, want ik heb niets nieuws geleerd. Oh ja, toch iets : Piaf was een trut, een bitch, een alcoholisch drankorgel dat geen respect had voor haar medemensen, een egoïste en een egotripper. Zo, ik denk dat ik u hiermee een bezoekje aan de bioscoop heb bespaard.
Filmaffinity - IMDb - Cinenews

Lees meer...

Kadril is een folkgroep met als verdienste de eerste groep in Vlaanderen te zijn die erin slaagde het traditionele repertoire te vermengen met rockelementen.
Tot voor enkele jaren terug had ik nog nooit van de groep Kadril gehoord.
Het was zo'n 3 tal jaar geleden dat mijn vrouw en ik Kadril ontdekten op "Boterhammen in de Stad" : het optreden was ge-wel-dig! Bij één nummer krijg ik nog altijd kippenvel trouwens: Rozemarijn.

Lees meer...

Jasper Steverlinck werd aanvankelijk bekend als zanger/gitarist van de groep Arid. Ik volg hem nu al een tijdje en hij is ijzersterk bezig. Met Arid maakte hij twee cd’s : ‘Little Things Of Venom’ en ‘All Is Quiet Now’. Na een derde live-cd van hun semi-akoestische tournee hadden ze beslist een adempauze in te lassen en elk hun eigen weg te gaan om zo hun muzikale talenten te verruimen.

Lees meer...